Mijn recensie: De gescheiden Barbara van Eck is oneervol ontslagen als rechercheur en woont tijdelijk in het tiny house van een vriendin. Als haar teckel Timmetje plotseling overlijdt besluit ze kattenoppas te worden en al snel mag ze drie weken oppassen in een seniorencomplex. Aanvankelijk lijken het saaie weken te worden, maar dat verandert als de ene na de andere bewoner overlijdt. De politie gaat in alle gevallen uit van een natuurlijke dood. Intussen slinkt de wachtlijst voor een appartement in het complex en komt er nieuw bloed binnen: jonger, energieker en… rijker. Barbara’s rechercheursbloed kruipt waar het niet gaan kan, ze vertrouwt het niet en gaat op onderzoek uit.
Jet van Vuuren schrijft prettig en vlot. Ze wist me vanaf de eerste bladzijde mee te slepen. Het verhaal is gecombineerd met een moordmysterie en met een hedendaagse, vrouwelijke hoofdpersoon die worstelt met haar privéleven en carrière. Het boek heeft korte hoofdstukken en afwisselende flashbacks die het tempo hoog houden. De spanning bouwt geleidelijk op waardoor je maar door wilt blijven lezen. Hoe steekt het verhaal uiteindelijk in elkaar? Het verhaal was goed te volgen, maar als er minder personen in het verhaal hadden meegedaan, dan was het verhaal wel prettiger te lezen geweest. Nu moest je extra goed je gedachten erbij houden.
Het eerste deel van een trilogie is een spannende thriller/misdaadroman die smaakt naar meer. En daarom heb ik zin om door te gaan met het tweede deel.