Mijn recensie: Nicole groeide op als enig kind zonder vader en sindsdien droomt ze ervan zelf ooit een groot gezin te hebben. Als ze tot haar grote vreugde merkt dat ze zwanger is, lijkt haar droom werkelijkheid te worden… tot bij een onderzoek duidelijk wordt dat haar baby een erfelijke hartafwijking heeft. Maar noch zij en haar man, noch haar moeder zijn de oorzaak van het defecte gen. Bang en vol brandende vragen gaat Nicole naar haar moeder, die in het verleden nooit over Nicoles vader wilde praten.
Geconfronteerd met het verdriet van haar dochter begint Marianne te vertellen: over de jaren na de Tweede Wereldoorlog en de verbittering over alles wat Duits was die toen heerste; over haar grote liefde uit Frankrijk en de tijd die hen langzaam maar zeker uit elkaar dreef; over de grote eenzaamheid die ze sindsdien elke dag voelde. Nicole, diep geraakt door het verhaal van haar moeder, besluit dat het tijd wordt om in het reine te komen met het verleden en haar kind een toekomst te geven, en ze gaat op zoek naar haar vader…
Het klaprozenjaar is een ontroerende, gelaagde roman waarin Corina Bomann twee tijdlijnen en twee vrouwenlevens met elkaar verweeft. Het resultaat is een verhaal dat zowel emotioneel raakt als nieuwsgierig maakt naar de verborgen familiegeschiedenis die langzaam wordt blootgelegd. Centraal staat Nicole, die zwanger is van haar eerste kind. Wanneer blijkt dat haar baby mogelijk een erfelijke hartafwijking heeft, wordt ze gedwongen het verleden onder ogen te zien, vooral omdat haar vader altijd een groot vraagteken is geweest. Haar moeder Marianne, die jarenlang zweeg, besluit eindelijk haar verhaal te vertellen.
Corina Bomann wisselt hoofdstukken af tussen heden en verleden. Marianne’s verhaal speelt zich af in de jaren na de Tweede Wereldoorlog, waarin de spanningen tussen Duitsland en Frankrijk nog voelbaar zijn. Deze historische laag geeft het boek extra diepgang. Ook leest dit boek weer heerlijk weg. Het verhaal is beeldend geschreven. De hoofdstukken in het verleden beginnen telkens met een foto uit een album, een originele vondst die structuur en sfeer toevoegt.
Het klaprozenjaar is een meeslepende familieroman met een historische tint, waarin liefde, verlies, geheimen en verzoening samenkomen. De afwisseling tussen heden en verleden houdt de spanning vast, en de emotionele ontwikkeling van de personages maakt het verhaal bijzonder invoelbaar. Ook vind ik de cover van dit boek bijzonder mooi.
