Mijn recensie: Margo, Alice en Debby zijn weduwen. Ze kennen elkaar van een “zevenjaarjonger-dag” waaraan ze nog niet zo lang geleden hebben meegewerkt voor een damesblad. Hun gemeenschappelijke doel was om er beter uit te zien na de dood van hun man. Als Debby op het idee komt om met zijn drieën voor een paar dagen ontspanning naar Limburg te vertrekken, zijn ze het er al gauw over eens dat ze die dagen in een chic chateau gaan doorbrengen. En hoewel ieder zo haar eigen exclusieve rouwproces doormaakt, vertrekken ze met de beste bedoelingen naar het zonnige Heuvelland.
Daar aangekomen willen ze ook iets creatiefs gaan doen. Ze schrijven zich in voor de plaatselijke cursus wildborduren. De cursus wordt door de ietwat zonderlinge kunstenaar Christiaan Boon gegeven. Al snel komen de vrouwen erachter dat niet alleen hun karakters botsen, ook ontdekt een van hen dat ze Christiaan Boon nog van vroeger kent. Ooit woonden ze als kinderen in hetzelfde dorp. Deze op het eerste gezicht onschuldig lijkende ontdekking krijgt dramatische gevolgen. Zowel voor Christiaan als voor de vrouwen.
Een van hen zal deze korte vakantie niet overleven. Eén van hen is de moordenaar.
Wat aanvankelijk voor rechercheur Britt van Dijk een niet al te moeilijke zaak lijkt, wordt plotseling een stuk ingewikkelder als er meer dingen uit het verleden een rol blijken te spelen. Juist nu Britt van plan was met zwangerschapsverlof te gaan wordt een collega ziek en is het bureau onderbezet. Als haar lief dan ook nog eens voor een kort zakenreisje Limburg verlaat, staat Britt er helemaal alleen voor.
Een mooie spannende kaft en daarom begon ik vol enthousiasme met het lezen van dit boek. Ik verwachtte een heel spannend verhaal, maar helaas vond ik dat niet. Je leert de drie dames goed kennen, iedere vrouw met een eigen karakter, persoonlijkheid en een eigen leven. Alle drie zijn ze aan het rouwen om hun echtgenoot. Tussendoor kon je de stukken lezen van een vierde persoon waarbij de dames een cursus gaan volgen. Al met al veel informatie over vier mensen. Ik hoopte dat de spanning op het chateau zou beginnen. Helaas, toen ik halverwege het boek het verhaal nog steeds niet spannend vond ben ik gestopt. Ik kon het niet meer opbrengen om het uit te lezen.