Mijn recensie: De Noorse dochter is het zevende deel in de serie De verloren dochters. In dit verhaal neemt Soraya Lane ons mee naar het prachtige Noorwegen, waar heden en verleden opnieuw op een bijzondere manier met elkaar verbonden worden.
We volgen Charlotte, een ambitieuze chef-kok uit Londen. Wanneer zij een geheimzinnig kistje ontvangt dat bestemd is voor haar overgrootmoeder Amalie, ontdekt ze dat er nog veel onbekend is over haar familiegeschiedenis. Een diamanten ring en een Noors familiewapen vormen de aanleiding voor haar reis naar Noorwegen. Daar ontmoet ze Harrison, die net als Charlotte zijn eigen verleden met zich meedraagt.
Daarnaast maken we kennis met Amalie in Noorwegen in 1951. Haar verhaal over liefde, verlies en moeilijke keuzes vormt een mooie tegenhanger van het verhaal van Charlotte in het heden. De twee verhaallijnen vullen elkaar goed aan en zorgen ervoor dat je steeds meer wilt weten over wat er in het verleden is gebeurd.
Ik vind het een warm verhaal over liefde, familiegeheimen en de moed om je verleden onder ogen te zien, met Noorwegen als prachtig decor. Van alle delen heeft dit boek mij toch wel het meeste geraakt. Het was zo mooi, dat ik zo een eind verder was met lezen en voor ik het wist was het boek uit. Nu nog het allerlaatste deel lezen, ik ben heel benieuwd naar het einde.
