Mijn recensie: De laatste dochter is het achtste en laatste deel van de serie De verloren dochters. In dit slotdeel komt eindelijk het verhaal van Hope aan bod, de vrouw die aan de basis staat van de mysterieuze kistjes die door de hele serie heen een belangrijke rol spelen. Het verhaal speelt zich af in het heden en in Frankrijk en Londen tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Soraya Lane weet opnieuw verleden en heden op een toegankelijke manier met elkaar te verweven. Vooral het verhaal van Hope is ontroerend. Haar liefde voor Gus, de oorlogsdreiging en de moeilijke keuzes die ze moet maken, geven het boek meer diepgang dan een doorsnee romantische roman. Tegelijkertijd wordt het mysterie rond de kistjes verder ontrafeld, waardoor veel verhaallijnen uit de eerdere delen uiteindelijk samenkomen.
Een groot pluspunt is dat de serie hiermee echt wordt afgerond. Wie alle voorgaande delen heeft gelezen, krijgt antwoorden op vragen die al lange tijd spelen. Wel is het aan te raden om de eerdere delen gelezen te hebben. Juist omdat De laatste dochter zoveel teruggrijpt op gebeurtenissen en personages uit de vorige boeken, komt de emotionele impact waarschijnlijk minder sterk over als je hier zonder voorkennis aan begint.
