Mijn recensie: De Cubaanse dochter is het tweede deel in de serie De verloren dochters, maar kan prima zelfstandig gelezen worden. Het verhaal volgt Claudia, die na een turbulente periode in haar leven besluit de geschiedenis van haar grootmoeder te onderzoeken. Een oud kistje met een Cubaanse familiewapen vormt het startpunt van een reis die haar naar Havana brengt, waar ze niet alleen haar familiegeschiedenis ontdekt, maar ook nieuwe mensen ontmoet die haar leven veranderen.
Parallel daaraan lees je het verhaal van Esmeralda in de jaren 50. Dochter van een rijke Cubaanse familie, gevangen tussen plicht en verlangen. Haar verboden liefde voor de Britse Christopher vormt een dramatische rode draad die langzaam duidelijk maakt hoe haar keuzes het heden van Claudia beïnvloeden.
De afwisseling tussen heden en verleden houdt het tempo hoog en zorgt voor een constante spanning. Beide verhaallijnen zijn emotioneel overtuigend en vullen elkaar mooi aan. Het verhaal in het verleden vond ik persoonlijk wel mooier om te lezen.
Zowel Claudia’s ontluikende gevoelens voor Mateo als Esmeralda’s verboden liefde zijn geloofwaardig en ontroerend. Soraya Lane weet romantiek te combineren met thema’s als familiegeheimen, identiteit en persoonlijke groei.
Het boek leest heerlijk weg. De auteur schrijft warm, beeldend en met een fijne cadans waardoor je gemakkelijk door de hoofdstukken vliegt.
