Monterosso mon amour

Mijn recensie: ‘Wordt ontevredenheid tevredenheid als je je erbij neerlegt?’ Carmen, een kinderloze vrouw van iets meer dan middelbare leeftijd, weet dat zo net nog niet. Ze besluit een sprong in het diepe van haar verleden te wagen. Niets wat haar daartoe dwingt. Ze is de welgestelde echtgenote van een ex-diplomaat, drinkt zonder wroeging haar middagsherry en is als literatuurliefhebster (‘ze voelt zich oud want ze houdt van lezen’) zeer actief in de plaatselijke openbare bibliotheek. Opspelende herinneringen aan haar eerste vakantie aan de Middellandse zee met haar ouders in Monterosso (Cinque Terre), waar ze onder water haar eerste zoen kreeg, brengen haar ertoe in haar eentje het vliegtuig naar Italië te nemen voor een korte voorjaarsvakantie. Antonio heette hij. Wie weet komt ze die na al die jaren nog eens tegen. Wat nog niemand weet – behalve de verteller van dit verhaal – is dat ze door onvoorziene omstandigheden veel langer in Monterosso zal moeten blijven dan de bedoeling was. Aan de impasse die dit veroorzaakt, komt een einde wanneer ze op een middag kennismaakt met een jongetje uit het dorp.

Monterosso mon amour is een verhaal over het belang van verhalen. En tegelijkertijd is het een ode aan de anonieme mensen die het literaire bedrijf draaiend houden, zoals boekhandelaren, bibliotheekmedewerkers en organisatoren van lezingen.

Een boek met prachtige woorden in volle zinnen. Ilja heeft een speciale schrijfwijze. De schrijver zelf speelt ook mee in het verhaal, dat vind ik gedurfd en met de nodige zelfspot is dat leuk gedaan. Het gedeelte over Italië was leuk om te lezen. De omgeving Monterosso werd prachtig geschreven. Ik werd meegenomen in het verhaal. Het bezorgde mij een middag leuk leesplezier.

Monterosso mon amour Meer lezen »