Het meisje op de rots

Mijn recensie: Met een gebroken hart verlaat Grania Ryan New York om terug te keren naar haar ouderlijk huis aan de Ierse kust. Daar ontmoet ze op een stormachtige avond Aurora, een jong meisje dat Grania’s leven voorgoed zal veranderen.

Terwijl Grania en Aurora een steeds hechtere band krijgen, wordt duidelijk dat het verleden hun families onlosmakelijk met elkaar heeft verbonden. Via een stapel oude brieven leert Grania over de gruwelen van de Eerste Wereldoorlog, over die ene wanhoopsdaad een eeuw geleden en over het verdriet dat de twee families al generaties lang achtervolgt.

Het meisje op de rots vertelt het verhaal van twee bijzondere vrouwen en hun zoektocht naar hun verleden, van het historische Engeland naar hedendaags New York en van de indrukwekkende Ierse kust naar een legendarisch herenhuis in Londen. Zal liefde en hoop in de toekomst het verdriet uit het verleden overwinnen?

Ik moest even in het verhaal komen, maar al gauw werd het een prachtig verhaal wat heerlijk wegleest. De geheimzinnigheid over het verleden, het bijzondere huis in Ierland en de nachtmerries van Aurora. Wat is daar aan de hand? Het verhaal leest in het heden en gaat ook terug in de tijd naar 1914 met mooie geschiedenis. Twee families die met elkaar zijn verwikkeld.

De stukjes van Aurora vond ik geen meerwaarde hebben in het boek en hadden er voor mij niet in gehoeven. De stamboom was dan wel weer handig. Het was geen spannend boek, maar wel prachtig vertelt. Romantisch en op sommige momenten ontroerend. Ik heb er zeker van genoten. Met een mooi en toepasselijk einde van het boek vind ik het absoluut 5 sterren waard.

Scroll naar boven