Gloriedagen

Mijn recensie: Berlijn 1919 – Als dokter Louis Conradi hoort dat er in Berlijn een verwaarloosd sanatorium te koop staat, weet hij wat hem te doen staat. Als jaren droomt hij van een eigen ziekenhuis waar hij met de pas ontwikkelde röntgenapparatuur kan werken. Hij krijgt twee jaar om het kersverse ziekenhuis Waldfriede van de grond te krijgen, en kan daarbij de hulp van de jonge verpleegster Hanna Richter goed gebruiken. Hanna, die haar verloofde aan zijn oorlogsverwondingen heeft zien bezwijken, is dankbaar voor deze nieuwe start en besluit de ontwikkeling van het ziekenhuis vast te leggen in haar dagboek.

In een stad waar de eerste wereldoorlog diepe wonden heeft achtergelaten, waar de Spaanse griep en armoede om zich heen grijpen, waar de nog jonge Weimarrepubliek wankelt onder het toenemende nationalisme, is het moeilijk om het hoofd boven water te houden. Maar Louis, Hanna en de rest van het personeel van Waldfriede zijn vastbesloten een veilige haven te zijn voor de bewoners van hun stad – wat de roerige tijden hen ook voorschotelen.

De boeken van Corina Bomann lezen zo een eind weg, dat je niet eens door hebt dat de boeken zo dik zijn. Het verhaal pakt je meteen en laat je niet meer los. Ook haar schrijfwijze is heerlijk om te lezen. Het verhaal wordt langzaam opgebouwd. Eerst is er een vreselijke gebeurtenis en dan slaat zuster Hanna een nieuw leven in en lees je stapsgewijs over de opbouw van een nieuw ziekenhuis. Hanna is een mooi en lief persoon. Ze is gebroken door het verlies van haar verloofde maar ze heeft doorzettingsvermogen en wordt een steeds krachtiger vrouw. Ze bouwt een fijne vriendschap met dokter Louis op, al speelt er naast vriendschap ook een spanning tussen hun, van een soort ingewikkelde liefde.

‘Gloriedagen’ is een interessant en leerzaam verhaal. Het is gebaseerd op ware gebeurtenissen. Het is een prachtig eerste deel van de historische, romantische Waldfriede serie. Ik vind het een dikke aanrader en ga meteen door naar deel twee.

Scroll naar boven