Mijn recensie: Leigh en haar zus Callie zijn geen slechte mensen. Maar meer dan twintig jaar geleden hebben ze iets vreselijks gedaan. Het resulteerde in een leven dat getekend werd door schuldgevoelens, verraad en geheimen. Jaren later heeft Leigh, inmiddels werkzaam bij een succesvol advocatenkantoor, de herinneringen aan die avond verdrongen. Tot ze wordt gedwongen om een nieuwe cliënt aan te nemen en de grond on der haar voeten wordt weggeslagen. Want de man weet wat Leigh en Callie hebben gedaan. En tenzij ze hem stoppen, zal hij hun levens verwoesten…
Ik zat direct in het verhaal en kon het niet meer loslaten. In het begin had ik echt moeite om het boek weg te leggen. Karin Slaughter schrijft zo goed en fijn en weet je als lezer continue te boeien. Voor je het weet ben je zo een eind verder in het boek. Al moet ik er bij dit verhaal wel bij zeggen, dat het halverwege het boek soms ook wat langdradig kon zijn, maar omdat het zo’n goed verhaal is wil je geen detail missen en daarom bleef ik me er ook in verdiepen.
Het verhaal was heftig en spannend tegelijk. Goede personages die ervoor zorgde dat je met ze mee leefde. Alles was beeldend geschreven en sommige zinnen op grappige wijze geformuleerd, wat het verhaal extra krachtig maakt. De schrijfster deinst nergens voor terug als ze het op papier zet. Ze windt er geen doekjes om met haar bewoordingen en daar moet je als lezer wel tegen kunnen.